De reserve–cyclus deel 1

Op de drukste dag van het jaar op Schiphol meld ik mij aan voor de vlucht naar Rome. Ik ben blij dat ik weer mag vliegen, niet alleen omdat het heel erg leuk is, maar ook omdat ik met deze vlucht “verlost” ben van mijn reservedienst. Een dag geleden wist ik nog niet waar ik aan toe zou zijn de komende twee weken maar blij en verrast kwam er al na 5 uur wachten een einde aan de onzekerheid. Van Crew Control hoorde ik dat ik de komende dagen in Rome, Boedapest en Billund zou slapen en ook nog naar Manchester en Stockholm op en neer zou vliegen. Daarna een paar dagen vrij en vervolgens een driedaagse Dubai. Ik ben helemaal tevreden!

Kippenvel
Het is voor mij de eerst vlucht en het eerste bezoek aan Schiphol sinds het vreselijke ongeluk van vlucht MH17 op 17 juli. Als eerbetoon hangt er in ons crewcentrum een grote poster met de boodschap

Our hearts go out to all families and friends of the passangers and crew on board of MH17

en daarop kunnen alle collega’s hun gedachten kwijt… We voelen denk ik allemaal dat het één van ons had kunnen zijn. Het is niet te bevatten dat dit heeft kunnen gebeuren en ik vraag me nog steeds af.. “waarom”, in vredesnaam?

20140729-150402-54242135.jpg

20140729-144539-53139826.jpg

Ik stap niet met een onzeker of dubbel gevoel aan boord. Wel krijg ik een brok in mijn keel als ik bij de check-in balies familie afscheid van elkaar zie nemen. Een opa die zijn kleindochter stevig omarmt, een stel wat elkaar nog een laatste kus geeft voordat hij door de douane zal gaan. Zo hebben de passagiers van MH17 ook hun geliefden gedag gezegd… Kippenvel.

De passagiers komen aan boord en we horen niemand over angst voor ongelukken. De zomerperiode is altijd druk en gezellig, er komen vooral veel vakantiegangers aan boord waaronder een bekende Nederlander die we allemaal herkennen, maar geen flauw idee hebben wat zijn naam is of waar hij bekend van is. Cornelis puntje puntje staat er op onze namenlijst. Corne? Cornelis? Geen idee. We hadden hem gekroond hem tot cabaretier, maar het blijkt Kees puntje puntje te zijn, veelzijdig acteur uit o.a. SpangaS en Sint de speelfilm. Dat ik hem niet meteen herkende….

Op de heenreis naar Boedapest zit het vliegtuig vol met Amerikaanse cruisers, niet van die hippe fietsen, maar van die niet-hippe seniore vakantiegangers op witte sportschoenen (met sokken!) sommigen voorzien van wandelstok. Bij het instappen staan we paraat om de passagiers onze arm aan te bieden, of om ze op te vangen als het mis dreigt te gaan. “Welcome to the Sunneflower!” Ohnee… Welkom aan boord van deze mooie Boeing 737! Ook de volgende ochtend heten we weer veel vakantiegangers welkom die er -dat moet ik wel toegeven- allemaal ontzettend blij en ontspannen uit zien!

“How was the cruise Sir?” Een verbaasde blik van de 80 jarige man volgt…hoe ik dan weet dat hij een cruise gemaakt heeft. “Mmm… Because I can see that you enjoyed a really nice holiday?” En als hij begint te lachen dan gok ik dat hij wel weet dat ik hier geen zesde zintuig voor nodig had.

Vlucht gemist…
Helaas vertrekken we ruim een uur te laat uit Boedapest, vanwege een probleem met de auxiliary power unit (APU) en airconditioning. Omdat die de energie levert voor het starten van de motoren moeten er wat testen worden uitgevoerd om er zeker van te zijn dat het vliegtuig veilig kan vertrekken. Gelukkig blijkt alles in orde, alleen krijgen we vanwege deze vertraging een nieuwe plek in de wachtrij om te mogen landen op Schiphol. In plaats van 8:30 uur landen we om 9:30 uur en dat is precies het tijdstip dat onze vlucht naar Billund vertrekt. Om dat vliegtuig niet te vertragen is er een andere crew uit hun reserve opgeroepen en mogen wij naar huis! Op Schiphol nemen we afscheid van elkaar omdat we vanaf morgen allemaal een ander rooster hebben. De purser zit weer een dagje reserve, de andere stewardess gaat morgen weer naar Budapest en ik mag een Madrid heen en weer doen.

Rotterdam
Zomaar een vrije zondag!! Gauw naar huis, even een uurtje bijslapen omdat ik twee nachten al voor vier uur ’s ochtends uit bed was, en daarna heel gauw Rotterdam in! Voor Timo een tweede thuis, voor mij nog zo goed als nieuw maar ik word elke keer blij verrast van deze stad! We maken een leuke wandeling door de stad en eindigen op het terras van A la Plancha aan de Maaskade. Een openlucht visrestaurantje op het ponton, met een paar soorten vis en “gewoon huiswijn”, geserveerd vanuit de openlucht keuken en daarom alleen open met mooi weer. Genieten!

www.ala-plancha.nl
20140729-212617-77177514.jpg

Ik mag nog twee dagen door, maar daarover kan ik een boek schrijven dus later meer!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s