(8) Het vliegrooster, vluchtverzoeken en losklikken

Palatul Parlamentului

Op 23 mei zou ik graag naar Curaçao vliegen, niet alleen omdat het een heerlijke bestemming is maar ook om een vriendinnetje op te zoeken die er stage loopt. Al weken van tevoren zet ik dit vluchtverzoek in ons digitale rooster, ook wel ´het verzoekensysteem´ genoemd.   Met dit systeem is het mogelijk om enigszins te beïnvloeden waar je wanneer naar toe gaat. De 23e is de enige optie voor mij om deze reis aan te vragen, voordat mijn reservedienst op 8 juni a.s. ingaat. Curaçao heeft namelijk een omloop van 4 om 4: vier dagen ‘uit’ en vier dagen ´thuis´ bij een fulltime dienstverband. Omdat ik 50% vlieg geeft deze reis mij 12 dagen vrij (4 om 12), waarvan de laatste dag vrij op 7 juni valt. Gaan de getallen je al duizelen, geen zorgen, als je met dit systeem werkt valt het echt allemaal mee. Waar het op neer komt is dat de vlucht naar Curaçao – op 23 mei – perfect aansluit op mijn reservedienst die op 8 juni begint.

Per week kunnen we meerdere verzoeken doen en daarom vraag ik niet alleen een reis naar Curaçao aan, maar ook vraag ik aan om op 22 mei de laatste dag van mijn reisverlof in te laten gaan, om de kansen te vergroten dat ik op 23 mei weer moet vliegen. Of een verzoek wordt toegewezen hangt af van een heleboel roosterregeltjes maar ook telt het mee hoe vaak je onlangs al een verzoek toegewezen hebt gekregen, alle ruim 9000 cabine collega´s werken namelijk met hetzelfde verzoekensysteem en het is wel zo fijn dat iedereen eerlijke kansen maakt op de gewenste vlucht! Ik had het idee dat mijn verzoeken me toch wel een grote kans op de vlucht naar Curaçao zouden bieden, maar helaas dacht het systeem daar anders over. Curaçao kleurt rood en dat betekent: afgewezen. En het andere verzoek, op 22 mei laatste dag vrij, is ook afgewezen. In plaats daarvan staat er een 3/5 Dar es Salaam (Tanzania) op mijn rooster, ook leuk, maar ik wil graag naar Curaçao!

Er is nog hoop, want ik kan de Dar es Salaam op mijn rooster nog ‘losklikken’ en opnieuw een verzoek doen. Hetzelfde riedeltje dus nog een keer toepassen. Vol spanning wacht ik weer een weekje af, inmiddels zit ik in Ethiopië en zodra de nieuwe roosters binnenkomen spoed ik mij naar de computer in het hotel om te zien wat mijn rooster is. Het is een 3/3 Entebbe (Oeganda) geworden. Het systeem kon mijn verzoeken wederom niet in het rooster passen maar ik heb nog één kans en daarom klik ik ook de Entebbe weg. Bij de derde ronde is mijn hoop eigenlijk wel vervlogen, maar toch ben ik benieuwd naar wat ze voor me in petto hebben! Het is een 4/2 Europa week geworden en die week ziet er zo uit:

Dag 1 AMS ✈ OTP
________________________________________

Dag 2 OTP ✈ AMS ✈ BHX
________________________________________

Dag 3 BHX ✈ AMS ✈ CPH ✈ AMS
________________________________________

Dag 4 AMS ✈ ARN ✈ AMS

Vier bestemmingen, twee nachtstops, twee op-en-neertjes. Drie verschillende vliegtuigtypes: 737-700 / -800 / -900. Zes keer een nieuwe cabinecrew en zes nieuwe cockpit crews. Ongeveer 1000 passagiers en een ontelbare hoeveelheid kopjes koffie, thee en glaasjes fris. Dat allemaal, in slechts vier dagen tijd.

Dag één:
De week begint rustig, met op dag één alleen een vlucht naar Boekarest. Mijn werkdag houdt hier op maar de andere drie cabinecollega’s vliegen zo gelijk terug naar Amsterdam, en in mijn plaats komt een collega die in Boekarest al staat te wachten om mij af te wisselen. Zij aan boord, ik eraf. Ook de cockpitcrew wordt afgewisseld en zo vertrekken we met slechts drie van de zes collega´s naar een prachtig hotel in het centrum van Boekarest, waar mijn kamer uitzicht heeft op het voormalig privépaleis van de Ceaușescu’s.  Terwijl we nog op onze kamersleutels wachten komen we de purser van de nieuwe bemanning tegen die ons vertelt dat ze gezamenlijk wat gaan eten bij de Italiaan in het hotel. De andere crew is al eerder die dag in Boekarest aangekomen en heeft ´s middags al van het mooie weer in de stad kunnen genieten. Een kwartiertje later hebben wij ook het uniform verwisseld voor onze gewone kleren en staan we fris en fruitig in de lobby, om gezellig wat te gaan eten met de andere crew. Vreemd genoeg zit er nog een cockpit bemanning in het hotel die een 24-uur stop heeft en zodoende zitten we met acht man aan tafel, uitzonderlijk veel voor een Europa-crew!

Dag twee:
Dat ‘vliegen’ niet gelijk staat aan ‘vakantie’ wordt die nacht zeer duidelijk, als om 3:40 uur mijn wekker gaat. Gevoelsmatig nog maar net in slaap is het alweer tijd om op te staan en aan de werkdag te beginnen. Behalve tijdens het ritje van de luchthaven naar het hotel, en het uitzicht op het paleis, heb ik dit keer niets van deze stad meegekregen. In de strakke, moderne badkamer gaan langzaamaan mijn ogen open, de vergrootspiegel aan de wand is te confronterend en mag deze ochtend dienst doen als extra handdoekrekje. Wat alles weer goed maakt is het ontbijtje dat, ondanks veel te vroeg, al weer voor ons klaarstaat. Ook fijn is de crewbus met chauffeur die ons voor het hotel oppikt en ons rechtstreeks naar de luchthaven brengt. Eigenlijk hoeven we nog even nergens aan te denken…wat een luxe. Om iets over vijf in de ochtend melden we ons op de luchthaven en een uur later vliegen we weer richting Amsterdam. De kop is eraf en mijn eindeloze gegaap is eindelijk gestopt! Op Schiphol neem ik afscheid van de gehele crew om vervolgens mijn weg voort te zetten richting gate D5, waar om 10:15 uur vanochtend mijn volgende vlucht vertrekt: Birmingham. Tijdens de take-off zit ik op de extra stoel in de cockpit en na een uitgebreide uitleg over het vliegplan, de navigatie en corresponderende schermen en knopjes, staan we op de startbaan en vertrekken we richting de UK. We vliegen al snel tussen de wolken door maar nog steeds heb ik een prachtig uitzicht op Nederland. Als we eenmaal boven alle wolken uit zijn geklommen is het tijd om de cockpit te verlaten en te beginnen aan de service. Na de vlucht blijft een cabine collega aan boord met de cockpit, terwijl ik met drie andere collega´s al vroeg in de middag in Birmingham ben.

De één gaat de stad in, de ander blijft in het hotel en iedereen gaat lekker zijn eigen gang. Nadat ik een tijdje door de stad heb gelopen ben ik rond etenstijd weer terug in het hotel en klop voorzichtig aan bij mijn buurvrouw die samen wat wilde gaan eten. Als we in de lobby staan komt daar net de cockpitcrew binnen die morgenvroeg met ons terugvliegt naar Amsterdam. Ze hebben er al een lange dag opzitten en besluiten gelijk naar hun kamer te gaan. Onder het eten ontdekken het collegaatje en ik waar we elkaar van kennen, want we wisten dat we samen eerder gevlogen hadden. We hebben een jaartje geleden een van de eerste reizen naar Chengdu gemaakt en halen leuke herinneringen op. Terug op mijn kamer lees ik nog even wat …en nog even…totdat ik de laatste pagina van mijn boek heb bereikt…  (Bedankt dat ik ‘m mocht lenen, Maria!) en de klok 22:30 uur aangeeft. Nog vijf uur voordat de wekker gaat…

Extreme hagel in Birmingham, gelukkig is er een overdekte shoppingmall!

Dag drie:
3:35 uur. De wekker! En weer staat er een ontbijtje én een crewbus klaar die ons om half vijf richting de luchthaven rijdt. Om half negen landen we alweer op Schiphol. Ik verlaat deze bemanning (die nog een op-en-neertje Genève op de planning hebben) en ga op zoek naar de nieuwe club voor de vlucht naar Kopenhagen…Ik moet naar D81, een flink stuk lopen omdat ik op de Niet-Schengen pier ben aangekomen en op de Schengen pier weer vertrek. Weer nieuwe collega’s, en dit keer ben ik degene die aan boord blijft terwijl de rest van de crew Kopenhagen ingaat. Met de zoveelste nieuwe crew zal ik die middag weer terugvliegen naar Amsterdam, waar tevens een einde komt aan mijn werkdag. Ik mag naar huis, voor een kort nachtje, want op dag vier staat er nog een supervroege Stockholm op de agenda.

Dag vier:
Een kort nachtje thuis dus, maar wel lekker in mijn eigen bed. De wekker is gezet op 2:15 uur. Het opstaan is niet bepaald grappig, zeker niet omdat (bijna) iedereen al weekend heeft vanwege Hemelvaart!  Dauwtrappen, dat hoor je op een dag als vandaag te doen. Een leuk feestje meepakken. Genieten van het zonnetje. Ik mag dauwvliegen vandaag, en ja, het hoort erbij! Had ik maar de Tanzania of Oeganda moeten laten staan in mijn rooster. 🙂 Het voordeel is wel dat ik in alle rust om drie uur ’s nachts op de A1 richting Schiphol rijd. Net voorbij Apeldoorn, terwijl ik geniet van een lekker muziekje en een monotoon straatbeeld…gebeurt het recht voor me. Een vallende ‘ster’ die een prachtig verlichte streep in de donkere lucht achterlaat. Make my day! In de auto wens ik iedereen vandaag een hele fijne Hemelvaartsdag! En voor mezelf een veilige en goede vlucht zodat ik ´s middags weer op tijd in de auto zit, om ook van mijn weekend te kunnen genieten! –> Dat is gelukt! Ciao!

Advertenties

(2) Europa vliegen

Aanmelden

Een werkdag begint altijd met het aanmelden op het bemanningencentrum. Voor een Europese vlucht moet ik mij 75 minuten voordat de vlucht vertrekt aanmelden op Schiphol. Ik haal mijn paspoort door de computer en print mijn reisgegevens. Als ik een koffer bij me heb, omdat ik een nachtstop heb, dan breng ik deze vervolgens weg. Tijdens het aanmelden krijg ik te zien of en hoeveel daggeld ik mag opnemen en dit bedrag kan ik opnemen bij de speciale pinautomaten (keus: $ of €). Het mag duidelijk zijn dat je voor een op-en-neertje geen daggeld krijgt. Het daggeld is bedoeld om `op de route´ te kunnen eten en drinken en als je nog wat over hebt om iets leuks te kunnen doen.

De Briefing

Tien minuten na het aanmelden ga je naar de briefing. Hier komt de bemanning (minimaal één purser en twee CA´s) bijeen en worden o.a. de duur en het verloop van de vlucht besproken, of er passagiers met medische problemen of speciale verzoeken zijn, en er wordt door de purser getoetst of iedereen op de hoogte is van de vliegveiligheid. Deze toetsing gebeurt iedere vlucht weer, maar iedere purser doet het op zijn/haar eigen manier. Een paar mogelijke vragen: “Waar ligt de halon-blusser?” “Wat doe je bij een snelle decompressie als eerste?” “Wat doe je met de achterste deuren op de 737-800 bij een landing op water?”

Als je de stof goed beheerst zul je deze vragen zonder moeite kunnen beantwoorden. Het kan geen kwaad om voor iedere vlucht thuis de informatie nog eens door te nemen. Als je één of meerdere vragen niet kan beantwoorden loop je het risico niet mee te mogen op de vlucht. Een briefing op Europa duurt vaak zo’n 10 minuten, daarna loop je gezamenlijk naar de gate.

Naar de gate

Bij de gate zitten de meeste passagiers al te wachten tot ze aan boord mogen. Maar eerst gaan wij aan boord om de nodige checks te kunnen doen.

Pre-flight checklist

Aan boord zullen wij altijd eerst onze checklisten uitvoeren die horen bij een bepaalde deurpositie. Je controleert dan of alle equipment aanwezig is en werkt, bijvoorbeeld brandblussers, zuurstofflessen, baby zwemvesten, de telefoon etc. Als bij iedereen alles klopt tel je de catering en aansluitend kan de vlucht beginnen!

Nachtstop of op-en-neer?

Op Europa vliegen we 1 tot 3 stretches per dag. Een stretch is een ‘enkeltje’, bijvoorbeeld van Amsterdam naar Londen. Het kan het zijn dat je op één dag Londen heen en weer vliegt en ’s avonds weer thuis slaapt. Maar er zijn ook nachtstops op Europa. Vanaf Amsterdam heb je dan één of drie stretches gemaakt alvorens naar het hotel te mogen, dat wisselt per werkweek. Een voorbeeld van een werkweek op Europa, met op dag 2 en 3 een nachtstop:

Dag 1: Amsterdam-Londen-Amsterdam
Dag 2: Amsterdam-Madrid
Dag 3: Madrid-Amsterdam-Stockholm
Dag 4: Stockholm-Amsterdam-Berlijn-Amsterdam
Dag 5: Amsterdam-Parijs-Amsterdam

Een vraag die me vaak wordt gesteld als ik zeg dat ik een ‘Europa-week’ op mijn rooster heb is of ik verre reizen niet veel leuker vind. Natuurlijk zijn verre vluchten fantastisch maar Europa vliegen heeft ook heel veel voordelen. Je hebt geen last van tijdsverschil, je zit niet 10 uur opgesloten met 400 passagiers en je bent als je geluk hebt iedere dag in een andere (Europese) wereldstad!

Wat doet een Klm-steward voor zijn vlucht? Bekijk hier het filmpje van Schiphol-tv (ca. 4 min)