De basiscursus glansrijk en met een vette glimlach doorstaan, hoe??

Brandblussen, evacueren uit een simulator (inclusief glijbaan), medische hulp verlenen, vliegtuigkapers te woord staan, een lastige passagier in de boeien slaan en nog zo veel meer, je gaat het allemaal meemaken! In een oefensituatie natuurlijk. Daarnaast krijg je vooral heel veel theorie over vliegtuigen, vliegveiligheid, noodprocedures, equipment, commando’s en noem maar op. Er komen zes weken aan waarin je leven even volop in het teken staat van je nieuwe job. Minder spannend kan ik het niet maken maar misschien wel een klein beetje leuker! Daarom heb ik een paar tips voor jullie op een rijtje gezet. Lees verder

Advertenties

(21) Kunnen Moslims wel vlees eten in het vliegtuig?

Vrijdagavond, ik ben met mijn hoofd al in Koeweit. Niet bij de weg ernaar toe, niet op Schiphol, niet in het vliegtuig, niet bij de passagiers die we aan boord krijgen… Na vier maanden Europa vliegen en aanhoudende kou in Nederland, zie ik mijzelf vooral en alleen maar liggen op een bedje in de zon!

Steward(ess) ook jouw droombaan?

Zaterdagnacht kleurt Nederland weer wit (kan dat..wit kleuren??) terwijl het in Koeweit een perfecte 24 graden en zonnig is. Wegwezen! Door de sneeuw loop ik zondag met mijn trolley naar het station en in de trein word ik aangesproken door een vader en zoon die voor me zitten. De jongen is 16 en het lijkt hem wel wat om te gaan vliegen, en is benieuwd hoe leuk het echt is. Ze vragen me het hemd van mijn lijf, niet alleen over waar ik naar toe ga, maar ook hoe oud je moet zijn om te solliciteren, welke opleiding hij het beste kan volgen en uiteindelijk of het echt allemaal zo mooi is als het lijkt. Vooral de laatste vraag kan ik (persoonlijk) met een ja beantwoorden, want ik vind het echt een droombaan, maar ik leg ook uit dat het geen vakantie is en dat je hard moet werken.

Ondertussen hoor ik verderop een moeder aan haar dochter vertellen dat er een stewardess in de trein zit, een échte! Ze legt haar dochter van een jaar of zes uit dat een stewardess goed zorgt voor de mensen in het vliegtuig. Wat een mooie omschrijving! Ik lach naar ze en het meisje komt me even van dichtbij bekijken. Ze is te verlegen om te praten en kruipt weer snel bij haar moeder op het bankje. Zorgen voor de mensen in het vliegtuig, dat is inderdaad wat je met liefde en gemak moet doen. Als het werk niet bij je past, dan weegt de safari in Zuid-Afrika of een dag aan het zwembad in Koeweit niet op tegen de lange werkdagen en het onregelmatige leven. Samen met je collega’s wil je iedereen een fijne en veilige vlucht geven. Als je daar moeite mee hebt,… dan is het geen droombaan.

Witte weilanden razen verder langs me heen en eenmaal op Schiphol aangekomen stop ik de warme winterjas van het uniform in mijn koffer, die heb ik de komende 2 dagen niet meer nodig!

Hoe zit het nou met die Moslim (halal) maaltijden aan boord?

Zondagmiddag vliegen we met een volle Airbus A330-200 naar Koeweit, in zo’n vijf uur rechtstreeks. “Would you like chicken or vegetarian pasta?” Het valt me op dat veel mensen de kip links laten liggen en voor de pasta gaan, zelfs als ik zeg dat de kip Halal is. Na zoveel rijen ben ik toch benieuwd… hoe zit dat nou? De man die ik deze vraag stel kijkt me raar aan en vraagt mij of ik niet bekend ben met Moslims.
…Ehhh. Nee sorry ik zit met m’n hoofd al in de zon, geen idee, Moslim?

Natuurlijk kennen we de richtlijnen, en het is zelfs zo dat alle maaltijden naar het Midden-Oosten geschikt zijn voor Moslims. Alles is halal, rein, en er is geen varkensvlees aan boord, dus ze kunnen alles eten maar kiezen voor de pasta. Ondanks de uitleg kiest het merendeel voor de pasta.  Zouden ze toch twijfelen aan de manier waarop de kip in het bakje is gekomen? Of spreek ik het woord halal helemaal verkeerd uit? (Op alle andere Intercontinentale vluchten kunnen Moslims tijdens het boeken van hun ticket aangeven dat ze een Moslim-meal willen of een Veg-meal, die dan speciaal gecaterd wordt)

Dankbaar werk maakt blij : – )

Na de maaltijd zijn we eindeloos met de duty free sales bezig want veel passagiers hebben een waardevoucher gekregen omdat de vlucht van de dag ervoor geannuleerd is. Deze vouchers kunnen ze inwisselen voor artikelen uit de duty-free kar en op een vlucht van vijf uur is het al flink doorpoten om alle service gedaan te krijgen, helemaal nu! Met een paar passagiers heb ik ondanks de drukke service toch een leuk gesprekje kunnen voeren. Dat maakt een vlucht altijd net wat leuker, je merkt dat de mensen het leuk vinden en daar word je zelf ook weer blij van!

Vlak voor de landing moeten we het vliegtuig extra opruimen, bij de laatste ronde moeten we alle lege flesjes wijn en bier uit de stoelzakken halen en uit onze crewtrolley moeten de plakjes ham voor op brood worden verwijderd (dat is de enige trolley waar geen halal-food in zit, omdat deze alleen voor de crew bestemd is). Alle trolleys waar nog bier, wijn of likeur inzit moeten verzegeld worden want alcohol is bij de wet verboden Koeweit.

Als ik naar mijn crewseat loop omdat we bijna gaan landen wenst één van de passagiers me alle goeds van God toe, omdat ik zo aardig voor hem ben geweest.

En dan zijn we in Koeweit! Misschien kan je het je nog herinneren uit de blog Slaapmutsen, het is de bestemming waar het nogal van de crew afhangt of er iets gedaan wordt, want een lekker wijntje kan mensen niet over de streep trekken om op de crewborrel te verschijnen. In de lobby wordt duidelijk dat iedereen direct naar zijn kamer gaat. Samen met een collega besluit ik na het ontbijt even langs het strand te lopen dat op ongeveer 10 minuten van het hotel ligt. Even weg van het hotel, een beetje van Koeweit zien en als we er genoeg van hebben alsnog lekker met dat boek aan het zwembad.

En dan ineens lig je helemaal niet aan het zwembad! Hoe de dag er uiteindelijk uit heeft gezien lezen jullie de volgende keer, maar ik kan je zeggen dat het een spektaculaire dag is geweest!

Waar kijken deze Arabische heren toch naar? Binnenkort meer!

(18) Commerciële stewardessen gezocht?!

tax free sunglasses

 

Verkopen aan boord. Bij elke luchtvaartmaatschappij betekent het iets anders. Er zijn stewardessen die ter plekke ieder flesje water, cappuccino en pizza met de klant afrekenen. De hele proviand in de verkoop, inclusief oordopjes, oogmaskers en sokken. Bij andere maatschappijen worden alleen de alcoholische drankjes en de huur van een multimediaspeler afgerekend. Veel grote maatschappijen zoals KLM, Lufthansa, Iberia en Emirates bieden nog steeds gratis maaltijden en drankjes aan, inclusief inflight entertainment. Maar hoe lang mogen de stewardessen hier de maaltijden nog als gratis service aanbieden…?

Europa
In de loop van de jaren is er veel veranderd aan boord, ik denk zeker sinds de komst van de prijsvechters. Op de korte Europese vluchten heeft de warme maaltijd plaats gemaakt voor handige uitdeelzakjes met snacks, of een broodje. Dit is een enorme besparing op de catering maar vooral op personeel… Voor het serveren van een warme maaltijd op een vlucht van anderhalf uur heb je behoorlijk wat meer cabinepersoneel nodig dan wanneer je enkel een zakje met koekjes of een broodje uitdeelt. Een drankje, ook bier en wijn, krijg je er nog steeds gratis bij maar sterke drank wordt al een hele tijd niet meer geschonken in de economy class op Europa.

Intercontinentaal
Op intercontinentale vluchten krijgen je als passagier nog steeds een warme maaltijd en zit er ook sterke drank bij de service inbegrepen. Wat hier de laatste jaren echt is veranderd zijn de ‘upgrades’ naar betere stoelen.. De stoelen met meer beenruimte, zoals bij de nooduitgangen, worden tegenwoordig verkocht in plaats van aangeboden.  Een passagier die wil verhuizen naar een betere stoel in een andere klasse, zoals de Economy Comfort, zal eerst zijn of haar portemonnee moeten trekken…

Dilemma!! Want wij bieden service liever aan, in plaats van het te verkopen!! De eerste paar upgrades die ik heb verkocht waren vreselijk ongemakkelijk. “U wilt naar een stoel in de comfort class, ja hoor, dat kan. Dat kost u dan 150 euro extra. Wilt u met creditcard of contant betalen?” …Nee, zo gemakkelijk ging dat bij mij niet!

Het verkopen van service aan boord is aan de meeste collega´s niet besteed,  het liefst delen we alles met een grote glimlach uit. “Kip of pasta, wijntje erbij?” Gelukkig zijn de maaltijden nog steeds inbegrepen! Maar de ticketprijzen dalen, brandstof wordt duurder en de opbrengsten per stoel worden steeds minder. Het is crisis en er moet verkocht worden! In de vorm van upgrades en de taxfree verkoop. Servicegerichte stewardessen commercieel maken… Veel Succes! En daarom is er speciaal voor ons een training in het leven geroepen onder de noemer “Selling sky high” ofzoiets. Op vrijwillige basis kunnen we ons aanmelden voor deze training waarbij we leren verkopen. Niet meer met het schaamrood op je kaken een upgrade verkopen of snel met de taxfree trolley door het gangpad heen jagen, nee, we gaan verkopen met trots!

Ook als je de training niet hebt gevolgd weet je inmiddels wel wat de tips en trics zijn. Tip één, doe je schort uit tijdens de verkoop. Je bent niet meer bezig met je service, je bent verkoopster en die draagt geen schort. Tip twee, voor als een passagier een sieraad wil bekijken. Doe het leeslampje aan zodat het artikel mooi wordt verlicht. Tadaaaa!! De verkopen schieten omhoog! Echt? Ja, de verkopen rijzen de pan uit. Maar nee, een schort uit of lampje aan maakt natuurlijk niet het verschil. Het verschil is wat al deze tips en trainingen ons meegeven…. We worden ons bewust van wat we aan het doen zijn. Gaan we onopvallend  met de trolley door de cabine of maken we er wat van?!

Op de vlucht naar Rome zijn we daarom laatst met zonnebrillen op door de cabine gegaan. “Taxfree articles: perfumes, make-up and sunglasses, taxfree.”   Lachende passagiers, lachende stewardessen en ook nog wat verkocht (geen zonnebrillen…). Op de vlucht naar Lissabon loop ik rustig met het boekje en een glimlach door de cabine, een mooie pagina opengeslagen met make-up artikelen. Bij het tonen van de diamanten hanger doe ik het leeslampje aan en.. verkocht!

We beginnen er aan boord allemaal al aan te wennen… Over een tijdje werken we niet meer in de dienstverlening maar zijn we allemaal commercieel medewerkers 🙂 Ik hoop alleen niet dat wij ooit de kip en pasta tegen betaling gaan serveren!! Het zal toch niet….??!

(9) Slaapmutsen

Ik pak nog wat laatste spulletjes in mijn koffer en dan ben ik klaar voor de driedaagse reis naar Koeweit. Niet bepaald een bestemming om te overwegen voor een zomervakantie, maar toch heb ik er zin in want 24 uur in Koeweit is heerlijk! We slapen er in een fijn hotel, er is een mooie sportschool en een fijn zwembad, je kan er lekker eten en de zon schijnt volop! Op de ‘Weer-App’ bekijk ik nog even het laatste weerbericht en ik zie dat het inderdaad zonnig zal zijn met een temperatuur van 45 graden.

Dag 1 AMS KWI
_______________________________________

Dag 2 KWI
_______________________________________

Dag 3 KWI DMM AMS

Het is kort vliegen, in 5 uur en 15 minuten rechtstreeks van Amsterdam naar Koeweit-Stad en er is slechts een uurtje tijdsverschil. Ook twee voordelen van deze bestemming! Om tien uur ’s avonds lokale tijd komen we aan in het hotel en ik verheug me erop om het uniform om te wisselen voor wat koele en zomerse kleding.

De purser schudt zijn hoofd, hij heeft zijn kamersleutel in zijn hand en gaat niet borrelen. Ook twee andere collega’s staan al bij de lift om naar hun kamer te gaan. Ik sta nog met mijn zuurstokroze welkomstcocktail in mijn hand te kletsen met een collega en ondertussen wisselen we van kamer. Zij mijn rokerskamer en ik haar ‘rookvrije’ kamer. Als dat geregeld is verdwijnt ook zij naar haar kamer.

“Gaat er nog íemand een drankje drinken?” Ik kijk naar mijn collega’s die eveneens nog met halfvolle glaasjes Jip&Janneke aardbeien-met-spa-rood cocktail staan en zie een collega haar schouders ophalen. Het is niet anders, zegt ze.

Ohhhh natuurlijk wordt er niet geborreld! We zijn in Koeweit. Hier leven ze volgens de islamitische wetten en daarom wordt er in heel Koeweit geen alcohol geschonken. En daarom (?) verdwijnt de hele crew richting de kamers. Van slaapmutsje naar slaapmutsen. 🙂 Maar… Waarom geen cola-light of verse fruitshake met elkaar drinken, lekker buiten zitten terwijl het nog zo’n 30 graden is. In plaats daarvan gaan we allemaal richting onze kamers, waar de airco volop draait en het zo koud is dat ik (nadat ik gelijk de airco uitzet) eerst een lekkere warme douche neem en vervolgens een flinke kop thee zet.

Het benauwt me een beetje om direct na de vlucht alweer binnen te zitten, in een vreemde hotelkamer. Met de gordijnen gesloten want het is al donker buiten. Ik denk aan Bangkok. Als ik daar nu was dan zou ik me omkleden en de straat opgaan, lekker op een terrasje zitten, een massage nemen, de sfeer proeven! Maar ik ben in Koeweit, het is al laat en wat moet ik hier op straat doen?

Ligt het aan de bemanning? Ligt het aan de bestemming? Of toch vooral aan het gebrek aan alcohol? Een biertje of wijntje, gezelligheid, even lekker ontspannen na de vlucht. Het maakt vrolijker, losser en na één of twee glaasjes praat je makkelijker met elkaar. Het zijn de positieve eigenschappen van alcohol en eigenlijk is het niet gek dat alcohol en een crewborrel hand in hand gaan. Je zit tenslotte in een vreemd land, in een vreemde stad, met vreemde mensen…en als je daarbij een klein beetje geholpen kan worden dan is dat mooi meegenomen.

Geen alcohol = geen crewborrel? Ik denk dat het ook deels aan de crew zal liggen en tegelijk zal ik ook niet ontkennen dat een lekker drankje de sfeer en gezelligheid altijd wel ten goede komt. Ik weet in ieder geval -na vijf jaar vliegen- zeker, dat als hier een lekkere koude Sauvignon Blanc voor ons had klaargestaan dat er zeker mensen op de borrel waren verschenen!

Volgende week zit ik reserve…
Ik ben heel benieuwd óf en waar ik naar toe mag vliegen!

(3) Stewardessen van toen en nu…

Helaas zit seizoen één er inmiddels op. Met veel plezier heb ik het heerlijke drama over vervlogen tijden in de Amerikaanse luchtvaart gevolgd. Vier Pan Am stewardessen in de jaren ´60, een tijd waarin vliegen was voorbehouden aan rijken en zakenmensen, en waarin stewardessen de helden, avonturiers en glamourgirls van het volk zijn.

Aan boord hoor ik collega’s ook nog wel eens terugdenken aan vroeger. “Weet je nog?” Hofmeesters, biefstukjes bakken in de business class pantry, werken op de DC8, twee weken van huis zijn. Amsterdam-Singapore-Sydney-Singapore-Milaan-Amsterdam. Roken aan boord. De tijden zijn veranderd, en daarmee ook de eisen die aan het beroep worden gesteld.

De schema’s zijn drukker, het werk zwaarder en de passagiers veeleisender. ‘Jong’ en ‘mooi’ zijn niet meer het selectiecriterium, je mag ook solliciteren na je 34e en het persoonlijke leven van een stewardess wordt minder aan banden gelegd. Het schijnt dat je tot 1970 zelfs werd ontslagen als je ging trouwen!

Maargoed, Pan Am, de jaren ´60. Het spannende leven van Colette, Kate, Laura en Maggie. Slimme vrouwen die op eigen benen staan, de wereld rondreizen, interessante mensen ontmoeten, voor spannende uitdagingen komen te staan. Berlijn ontdekken, last-minute schemawijzigingen, zieke passagiers, oud en nieuw vieren in het buitenland.

Stewardessen in 2012. Slimme vrouwen die op eigen benen staan, de wereld rondreizen, interessante mensen ontmoeten, voor spannende uitdagingen komen te staan. Berlijn ontdekken, last-minute schemawijzigingen, zieke passagiers, oud en nieuw vieren in het buitenland.

: – )

PS : Wisten jullie dat de eerste stewardess is geboren in 1904, en in mei 1930 haar eerste vlucht maakte? Het was een vlucht van San Francisco naar Chicago, op een Boeing 80 A tri-motor. Aan boord 11 passagiers en haar voornaamste taak was het kalmeren van passagiers die bang waren om te vliegen. Niet veel later begonnen meer luchtvaartmaatschappijen stewardessen aan te nemen.

PS : Volgend weekend ga ik weer vliegen (Tanzania), aansluitend het eerste reisverslag op deze blog!

(1) Hello world! Welcome new Blog!

Het glamourleven van een stewardess. Met veel plezier moeiteloos de wereld rondvliegen en allerlei avonturen beleven. Slapen in de chicste hotels, overal ter wereld naar exclusieve feestjes, worldclass romances, welgemanierde passagiers, twee weken van huis, gratis vliegen in je vrije tijd, …

… Wacht even. In de jaren ’60 misschien, maar de tijden zijn veranderd! Toch?
Hoe ziet het leven van een stewardess er werkelijk uit? Wat maakt een stewardess allemaal mee aan boord, op de route, en welke geruchten zijn waar en welke niet?

klik om te vergroten

Op 21 maart 2007 plaatste ik mijn eerste blog op linsey.shareyourstory.nl. In het begin werd deze met name gevolgd door vrienden en familie, maar al snel ook door vliegende collega´s, aankomend collega´s en willekeurige onbekenden.

Jullie reacties waren motiverend, ontroerend, hilarisch, en heel erg fijn!

Ik hoop dat ik via deze blog weer een heleboel nieuwe verhalen met jullie kan delen!

Bedankt!

Linsey