Zes vragen aan een stewardess over haar beroep

Vraag en Antwoord dagboek van een stewardess

Onlangs kreeg ik een mail van Demi of ik een paar vragen wilde beantwoorden voor haar sector werkstuk over luchtvaartdienstverlening. Het zijn vragen die ik vaker krijg en daarom lijkt het me leuk om het antwoord te geven via dit blogbericht, zodat jullie allemaal kunnen meelezen.

Dit zijn de vragen:

  1. Wat voor iemand moet je zijn om dit beroep goed te kunnen uitoefenen?
  2. Wat is een voordeel van dit beroep? En een nadeel?
  3. Welke opleiding heeft u gedaan om stewardess te worden?
  4. Wat zijn uw vaste taken als u een vlucht heeft?
  5. Hoeveel dagen per week werkt u gemiddeld?
  6. Wat is het meest bijzondere wat u heeft meegemaakt op uw werk? En het meest moeilijke?

Lees verder

Advertenties

Hardlopen in de mooiste wereldsteden

“Hardlopen is voor mij een fijne combinatie van sporten, lekker buiten zijn en de omgeving verkennen want terwijl ik loop ontdek ik vaak de leukste plekjes.”

Deze blog is op 24/11/2014 verschenen op HEMA.nl;  http://blog.hema.nl/blog/314/

HEMA blog

 

Als ik op de route ben loop ik graag hard. ‘Op de route zijn’ betekent dat ik één of een paar nachten van huis ben voor mijn werk als stewardess. Zo was ik laatst in Berlijn en via collega’s hoorde ik dat er een mooi park in de nabije omgeving van ons crewhotel lag. Op mijn hotelkamer gooide ik mijn koffer open: hardloopkleren, oordopjes en sportarmband. Nike- app aan, zo weet ik precies hoe ver en hard ik ren en raak ik nooit meer de weg kwijt.

Mijn telefoon hield ik altijd gewoon in mijn hand, maar onlangs kocht ik bij HEMA een sportarmband. Geweldig! Hoe heb ik ooit zonder gekund? De band blijft goed zitten tijdens het rennen en je kunt gemakkelijk een ander muziekje selecteren, terwijl je telefoon in de sportarmband zit. Er zit zelfs een vakje in om je sleutel in op te bergen.

De ruimte voor de telefoon is 72×137 mm en een enorm pluspunt: geen stress meer als het gaat regenen, want de armband is waterdicht!

Ik ben helemaal tevreden met dit gewone, maar toch zo waardevolle, hoesje. En dat voor nog geen 7 euro.

En bij toeval ontdekte ik laatst de leuke sportlijn van HEMA: hippe korte sportbroekjes – waarmee je graag gezien wilt worden – in leuke felle kleuren of juist basic. In 2014 mag je opvallen in je sportoutfit. Maar of je nou gaat voor fel of voor basic, bij HEMA vind je altijd wel iets wat bij je past.

Ik vertrek tegenwoordig niet meer zonder mijn basics én sportarmband in mijn koffer. En ren met veel plezier door de straten van Berlijn, New York en Kaapstad, of natuurlijk gewoon thuis!

Essentials voor de blog

universele sportarmband voor telefoondames sportvestdames sportbroekjedames sporthemd one size - zwart - one size

Klik op de artikelen voor een directe link naar de HEMA webshop

De haarband is van Nike, bijvoorbeeld te koop bij de Bijenkorf

Staat onze baan op het spel?

Ohh wat heb ik veel leuke reacties in mijn mailbox mogen ontvangen zodra bekend werd dat KLM Cityhopper en (later ook) KLM op zoek zijn naar nieuwe cabin attendants. Niet alleen vanuit mijn privé kringen maar ook via mijn blog heb ik vele vragen en zelfs complete sollicitatiebrieven ontvangen van enthousiaste meiden die niets liever willen dan stewardess worden. Inmiddels weet ik van een aantal dat ze op gesprek zijn geweest of nog mogen komen, en ook zijn de eerste berichten binnengekomen dat sommigen door zijn (yay!!) of zijn afgevallen (helaas..)

Zodra de lijnen open worden gezet vliegt iedereen achter de computer om te solliciteren, want voor je het weet hebben ze duizenden reacties binnen en is de vacature weer offline. In de tijd dat ik solliciteerde

Lees verder

Wenslintjes voor Oranje!

20140606-013059-5459964.jpg
Met het plaatsen van mijn vorige blog moest ik denken aan hoe Brazilië zich heeft voorbereid op het WK. Vorige maand was ik in Rio en het was er behoorlijk onrustig vanwege problemen tussen bewoners van sloppenwijken en de politie. Er werd geprotesteerd tegen een moord op een jongen uit een van de favela’s (de sloppenwijken) en tijdens deze protesten liep het volledig uit de hand. Dit gebeurde pal achter ons crewhotel aan de Copacabana. Daarnaast was de stad nog één grote verkeerschaos en bij terugkomst in Nederland las ik via An dat er weer een bus gekaapt was. Lees verder

Geen betovering in Milaan

20140319-165812.jpgEen dag in Milaan, de zo’n schijnt al vroeg mijn kamer binnen en ik bekijk via tripadvisor wat er zoal te doen is in deze stad. Het Duomo staat op nummer één en daaromheen is genoeg te zien volgens andere reizigers. Kaartjes voor het laatste avondmaal van Da Vinci zijn op het laatste moment niet meer te regelen, ik zie online dat ik op zijn vroegst morgenavond om 17.45 langs de muurschildering kan lopen maar dan ben ik al weer onderweg naar Rome. Lees verder

(21) Kunnen Moslims wel vlees eten in het vliegtuig?

Vrijdagavond, ik ben met mijn hoofd al in Koeweit. Niet bij de weg ernaar toe, niet op Schiphol, niet in het vliegtuig, niet bij de passagiers die we aan boord krijgen… Na vier maanden Europa vliegen en aanhoudende kou in Nederland, zie ik mijzelf vooral en alleen maar liggen op een bedje in de zon!

Steward(ess) ook jouw droombaan?

Zaterdagnacht kleurt Nederland weer wit (kan dat..wit kleuren??) terwijl het in Koeweit een perfecte 24 graden en zonnig is. Wegwezen! Door de sneeuw loop ik zondag met mijn trolley naar het station en in de trein word ik aangesproken door een vader en zoon die voor me zitten. De jongen is 16 en het lijkt hem wel wat om te gaan vliegen, en is benieuwd hoe leuk het echt is. Ze vragen me het hemd van mijn lijf, niet alleen over waar ik naar toe ga, maar ook hoe oud je moet zijn om te solliciteren, welke opleiding hij het beste kan volgen en uiteindelijk of het echt allemaal zo mooi is als het lijkt. Vooral de laatste vraag kan ik (persoonlijk) met een ja beantwoorden, want ik vind het echt een droombaan, maar ik leg ook uit dat het geen vakantie is en dat je hard moet werken.

Ondertussen hoor ik verderop een moeder aan haar dochter vertellen dat er een stewardess in de trein zit, een échte! Ze legt haar dochter van een jaar of zes uit dat een stewardess goed zorgt voor de mensen in het vliegtuig. Wat een mooie omschrijving! Ik lach naar ze en het meisje komt me even van dichtbij bekijken. Ze is te verlegen om te praten en kruipt weer snel bij haar moeder op het bankje. Zorgen voor de mensen in het vliegtuig, dat is inderdaad wat je met liefde en gemak moet doen. Als het werk niet bij je past, dan weegt de safari in Zuid-Afrika of een dag aan het zwembad in Koeweit niet op tegen de lange werkdagen en het onregelmatige leven. Samen met je collega’s wil je iedereen een fijne en veilige vlucht geven. Als je daar moeite mee hebt,… dan is het geen droombaan.

Witte weilanden razen verder langs me heen en eenmaal op Schiphol aangekomen stop ik de warme winterjas van het uniform in mijn koffer, die heb ik de komende 2 dagen niet meer nodig!

Hoe zit het nou met die Moslim (halal) maaltijden aan boord?

Zondagmiddag vliegen we met een volle Airbus A330-200 naar Koeweit, in zo’n vijf uur rechtstreeks. “Would you like chicken or vegetarian pasta?” Het valt me op dat veel mensen de kip links laten liggen en voor de pasta gaan, zelfs als ik zeg dat de kip Halal is. Na zoveel rijen ben ik toch benieuwd… hoe zit dat nou? De man die ik deze vraag stel kijkt me raar aan en vraagt mij of ik niet bekend ben met Moslims.
…Ehhh. Nee sorry ik zit met m’n hoofd al in de zon, geen idee, Moslim?

Natuurlijk kennen we de richtlijnen, en het is zelfs zo dat alle maaltijden naar het Midden-Oosten geschikt zijn voor Moslims. Alles is halal, rein, en er is geen varkensvlees aan boord, dus ze kunnen alles eten maar kiezen voor de pasta. Ondanks de uitleg kiest het merendeel voor de pasta.  Zouden ze toch twijfelen aan de manier waarop de kip in het bakje is gekomen? Of spreek ik het woord halal helemaal verkeerd uit? (Op alle andere Intercontinentale vluchten kunnen Moslims tijdens het boeken van hun ticket aangeven dat ze een Moslim-meal willen of een Veg-meal, die dan speciaal gecaterd wordt)

Dankbaar werk maakt blij : – )

Na de maaltijd zijn we eindeloos met de duty free sales bezig want veel passagiers hebben een waardevoucher gekregen omdat de vlucht van de dag ervoor geannuleerd is. Deze vouchers kunnen ze inwisselen voor artikelen uit de duty-free kar en op een vlucht van vijf uur is het al flink doorpoten om alle service gedaan te krijgen, helemaal nu! Met een paar passagiers heb ik ondanks de drukke service toch een leuk gesprekje kunnen voeren. Dat maakt een vlucht altijd net wat leuker, je merkt dat de mensen het leuk vinden en daar word je zelf ook weer blij van!

Vlak voor de landing moeten we het vliegtuig extra opruimen, bij de laatste ronde moeten we alle lege flesjes wijn en bier uit de stoelzakken halen en uit onze crewtrolley moeten de plakjes ham voor op brood worden verwijderd (dat is de enige trolley waar geen halal-food in zit, omdat deze alleen voor de crew bestemd is). Alle trolleys waar nog bier, wijn of likeur inzit moeten verzegeld worden want alcohol is bij de wet verboden Koeweit.

Als ik naar mijn crewseat loop omdat we bijna gaan landen wenst één van de passagiers me alle goeds van God toe, omdat ik zo aardig voor hem ben geweest.

En dan zijn we in Koeweit! Misschien kan je het je nog herinneren uit de blog Slaapmutsen, het is de bestemming waar het nogal van de crew afhangt of er iets gedaan wordt, want een lekker wijntje kan mensen niet over de streep trekken om op de crewborrel te verschijnen. In de lobby wordt duidelijk dat iedereen direct naar zijn kamer gaat. Samen met een collega besluit ik na het ontbijt even langs het strand te lopen dat op ongeveer 10 minuten van het hotel ligt. Even weg van het hotel, een beetje van Koeweit zien en als we er genoeg van hebben alsnog lekker met dat boek aan het zwembad.

En dan ineens lig je helemaal niet aan het zwembad! Hoe de dag er uiteindelijk uit heeft gezien lezen jullie de volgende keer, maar ik kan je zeggen dat het een spektaculaire dag is geweest!

Waar kijken deze Arabische heren toch naar? Binnenkort meer!

(20) The planecrasher (nee, geen plane crash)

Vorige maand is er een 12 jarige Belgische jongen zonder ticket aan boord gekomen van het vliegtuig naar Malaga, Spanje. Zonder papieren is hij door zowel de douane als 2 controle posten geraakt en heeft ook nog onopgemerkt een stoel in het vliegtuig weten te vinden. Een planecrasher dus! Hij vluchtte weg van huis, vanwege een slecht rapport.  Misschien is dat nog wel het allerergst van het hele verhaal…

Maargoed, hij passeerde meerdere security checks op de luchthaven en ook aan boord is niet opgevallen dat hij zonder ticket en paspoort heeft gereisd.. en ik vraag mij af hoe dat in vredesnaam heeft kunnen gebeuren! Ik denk dat hij doelbewust, onopvallend gebukt en verscholen tussen de vele mensen op de luchthaven een van de vliegtuigen heeft weten te bereiken. Want iedereen die wel eens vliegt weet dat er op meerdere punten wordt gecontroleerd op paspoort en papieren..en dat je niet legaal van A naar B komt zonder deze documenten.

“Mag ik uw instapkaart zien?”
De dag na dit nieuws vlieg ik van Barcelona naar Amsterdam en halverwege op rij 15 neemt een opmerkelijke man plaats aan het raam. Tijdens het instappen valt hij al op doordat hij zonder contact te maken voorbij loopt en met enig geweld zijn bagage in de rekken probeert te krijgen. Ik bied mijn hulp aan maar word genegeerd, waarna hij zonder reactie op zijn stoel neerploft. Dit gebeurt vaker, niet iedereen is even blij om te vliegen. Het zal de spanning wel zijn, of misschien vliegt hij vanwege een vervelende situatie. Rondom deze man neemt een hele groep Nederlandse studenten plaats, vlotte jongens en meiden van begin 20, en daar zit hij met zijn tja, brommerige houding, midden tussen deze enthousiaste studenten. Een van de studenten blijkt zijn stoelnummer te hebben en nog voor ik kan vragen of ik zijn instapkaart even kan zien stapt hij op en gaat twee rijen verder zitten… Waar, even later blijkt, ook al iemand anders hoort te zitten.

Wat is zijn stoelnummer?? Is het een planecrasher?! Haha! Ik zeg het per ongeluk hardop en de Nederlandse studenten moeten er ook om lachen. Ik vraag nogmaals om zijn papieren maar hij snapt er helemaal niets van! Waarschijnlijk zit ‘m hier ook het probleem van het stug aan me voorbij lopen en geen contact maken tijdens het instappen. Hij spreekt gewoon geen woord Engels!

In het Spaans-Engels-Nederlands vraag ik alsnog om zijn boardingpass en leg ik uit dat het vliegtuig vol gaat worden dus dat hij beter op rij 30 kan gaan zitten, waar hij werkelijk zijn stoel heeft. Ja, hij is legaal aan boord met de juiste papieren, en heeft ongetwijfeld een betere reden om te vliegen dan een slecht schoolrapport! Als iedereen zijn stoel gevonden heeft in de Boeing 737-800 kunnen we opgelucht en afgeladen weer richting Amsterdam!