Taiwanese WC perikelen…..

Daar sta je dan…

Na een nachtvlucht van Amsterdam naar Taipei komen we dinsdagmiddag om vijf uur ’s middags lokale tijd aan in het hotel. Op de één of andere manier heb ik dan altijd hetzelfde “probleem”…zodra ik de lobby binnenstap en wacht op de sleutel van mijn kamer dan begint mijn blaas op te spelen en moet ik ineens giga-dringend naar het toilet!

Als ik eindelijk de sleutel heb haast ik mij naar de lift op zoek naar mijn kamer. Ik zet mijn koffer om de hoek, zoek naar de lichtknopjes, gooi ondertussen mijn pumps uit, open de badkamerdeur en zie daar: een Taiwanees toilet!

WC hotel taiwan

Maakt niet uit, eerst even doen wat nu echt belangrijk is. Een beetje slaperig staar ik naar al die gekke knopjes en probeer te bedenken welke “doorspoelen” betekent. Ik sla wat knopjes over uit veiligheidsoverwegingen (Spray?! Nee dankje…!) maar kom tot de conclusie dat doorspoelen me niet lukt… Ik ben moe en voor nu ben ik er klaar mee! Spray durf ik nog steeds niet in te drukken en voor nu is de deksel naar beneden wel even voldoende. Ik stap onder de douche die gelukkig een stuk eenvoudiger te bedienen is en probeer ondertussen te bedenken hoe ik mijn wc probleempje ga oplossen.

Om niet gelijk in slaap te vallen hebben we een half uur later afgesproken in een eetcafétje om de hoek… een koud biertje en een pittige curry doen goed na zo’n lange vlucht! En wat echt héél erg goed doet na zo’n lange werkdag is de voetmassage die we daarna beleven! Samen met drie andere collega’s nemen we plaats in de comfortabele relaxstoelen en mogen we allereerst met onze voeten in een bak met warm water… Voor de massage begint krijgen we een kaart met daarop de drukpunten in de voet. Als ze aan mijn grote teen zit dan wijst ze naar de achterkant van mijn hoofd… Ik kijk op mijn kaart en zie dat “grote teen” gelijk is aan mijn achterhoofd. Of mijn hersenen. Of zoiets. Zou ze voelen dat die niet meer zo goed werken nu we al heeel wat uren wakker zijn? (Gisterochtend wakker geworden in Nederland, ’s middags om vijf uur richting Schiphol gegaan, aan boord mochten we rusten maar het lukte mij niet om te slapen, nu is het 14:00 uur in Nederland…dus ja…zo’n 28 uur wakker en ik kan nog rekenen dus mijn hersenen werken nog prima!)

Als ik na de massage terugkom op mijn kamer wil ik nog maar één ding en dat is slapen! Maar in de badkamer kom ik weer die vreselijke pleepot tegen! Ik bestudeer het geval nog eens grondig en zie tot mijn grote verbazing dat er rechts naast de stortbak een knop zit. Een hele gewone knop van glanzend staal, zoals ik ze in de meeste hotelkamers aantref, die ik heel simpel naar beneden druk en voila…..! Een lach is niet te onderdrukken..dat ik me zo heb laten afleiden door al die toeters en bellen dat ik gewoon vergeten ben om even naar de andere kant te kijken!

Na goed geslapen te hebben probeer ik de volgende dag toch nog eens te ontdekken wat alle knopjes zijn en ik kan je zeggen dat ze even verrassend zijn als ik al dacht… van verwarmde wc bril tot sproeiers aan alle kanten!

En wat te denken van het volgende plaatje….

flush

Deze kwam ik tegen in een openbaar toilet in de Taipei 101 toren (tot 2007 het hoogste gebouw ter wereld, 508 meter hoog).

Ik mocht trouwens van dinsdag tot zaterdag in Taiwan verblijven, in totaal een prachtige zevendaagse reis. Halverwege moest er nog wel even gewerkt worden en donderdag vlogen we met de hele crew van Taipei naar Manilla, ´s middags om 14:00 uur lokale tijd vertrokken we naar de luchthaven en rond middernacht waren we weer terug in het hotel in Taipei.

Weggooien of repareren?
Aan boord van Taipei naar Manilla zit een Nederlands stel dat onderweg is naar familie op de Filipijnen. Ik schat dat ze beiden ongeveer 70, misschien 75 jaar oud waren en ze vertellen trots dat ze al 50 jaar samen zijn. Wat een schatjes…! Het deed me denken aan een spreuk die ik onlangs voorbij zag komen op Facebook: “Tegenwoordig als iets stuk is halen we een nieuwe, vroeger als iets stuk was repareerden we het.” Deze spreuk was voorzien van een plaatje van twee gelukkige oude mensen. Het zette me aan het denken… En dit stel was voor mij een prachtig voorbeeld.  Ook zij zullen niet alleen maar ups hebben gekend maar daar zaten ze, gelukkig en “een beetje krakkemikkerig” (hun eigen woorden) op weg naar haar familie. Ondertussen vertellen ze nog over hoe het is op de Filipijnen, hoe haar familie er leeft, hoe de familie uit elkaar is gevallen na het overlijden van haar moeder en dat het lastig is iedereen te zien, omdat ze allemaal druk zijn. Ze financieren de studie van de kinderen van haar familie “maar de tijden veranderen.. ze maken er niets van”. En dan word ik weggeroepen door het commando vanuit de cockpit dat we ons klaar moeten maken voor de landing… Wat een leuk gesprek op dit (voor mij) korte vluchtje.

Zondag kom ik na 13 uur vliegen weer vroeg aan op Schiphol en slaap ik lekker bij! ’s Avonds word ik verwend met een heerlijke kaasfondue, echt het perfecte menu voor een flauwe jetlag-dag!

Advertenties

9 gedachtes over “Taiwanese WC perikelen…..

      • Hi Ruben, leuk dat je reageert! Het stuk van Taipei naar Manila is ook met de 777. Wij zijn op dinsdag in Taipei aangekomen en die dag nam een andere crew dit vliegtuig van ons over (crew die al 2 dagen in Taipei verbleef) voor het op en neertje Manila. Aansluitend neemt weer een andere crew het vliegtuig over om van Taipei naar Amsterdam terug te vliegen. Dit is omdat een werkdag Amsterdam-Taipei-Manila wettelijk niet mag, dus wordt het opgelost met een werkdag vanuit Taipei.

        Zo hebben wij donderdag het vliegtuig overgenomen van de crew die net uit Amsterdam kwam. En zaterdag vlogen wij terug met het vliegtuig dat net weer terug was uit Manila. Allemaal met hetzelfde type vliegtuig dus! Sommige passagiers vliegen van Amsterdam via Taipei naar de Filipijnen en krijgen die vlucht dus twee verschillende crews maar geen ander vliegtuig. Ik hoop zo je vraag beantwoord te hebben!

  1. Whahaha, Linsey, ik kom niet meer bij!! Zo grappig beschreven en ook heel herkenbaar. Ken je de toiletten in Osaka? Zijn ook zo ongeveer. Heeft bij mij ook even geduurd voordat ik erachter kwam hoe het werkte.
    Liefs!
    Danielle.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s